اولین زمستان زندگیمان!

سلام به همه ی بزرگواران وبلاگستان!

زمستون سال پیش خیلی دوست داشتم رو برفا راه برم مخصوصا شبها!

متاشفانه هیچ یک از اعضای خانواده پایه نمیشدن و ارزو به دل میموندم!

ولی حالا یه نفرو دارم که شبا میتون باهاش برم بیرون و رو برفا دوتایی قدم بزنیم!

هوای تبریز خیلی سرده این از هفته ی پیش هم هوا داره یک ریز میباره!

اخرش سرما خوردیم و شدیدا مریض شدیم!حال من بهتر شده ولی محمدم بهتر نیست!

از یه طرف دیگه اصلا بهش مرخصی نمیدن که بیاد خونه استراحت کنه!

الهی قربونش بشم!بابت همه ی مهربونیاش مدیونشم!

بابت اینکه خدا همچین همسفری نصیبم کرده ممنونشم!

کلی عکس گرفتیم تو این هوا!

از خدا میخوام که همیشه سایه اش بالا سرم باشه!

خیلی دوستت دارم محمدم

خوشی ها و دلگیری ها...